Heaphy Track

De Heaphy Track (http://www.heaphytrack.com/) is een 82 km lange wandeltocht door ongerepte natuur in het uiterste noordwesten van het Zuidereiland. Hermanski heeft de tocht in vijf dagen gewandeld, samen met de Nieuw-Zeelandse Penelope. Het landschap is iedere dag verschillend, de ene dag loop je door exotische regenwouden met Nikau palmbomen aan de rand van verlaten stranden.
De andere dag wandel je over immense open vlakten met op de achtergrond schilderachtige berglandschappen. Een dag later zit je voor je het weet plots weer in sprookjesachtige bossen met klaterende watervalletjes en eeuwenoude met mos begroeide bomen.


Het is duidelijk waar Peter Jackson de Nieuw-Zeelandse director van de Lord of the rings de mosterd gehaald heeft ... de Heaphy Track is als een immens filmdecor ... waar je van de ene verrassing in de andere wandelt.

Karamea

"It is hard work, to make a place so relaxed". Deze contradictie komt uit de mond van Australiër Paul Murray, de eigenaar van de Rongo backpackers in Karamea. Zijn job in het jeugdhotel is toch minder hard werken dan de tien jaar dat hij als journalist in Japan werkte.


Zijn Japanse vrouw vertelde me dat veel jonge inwoners van Tokyo ook op zoek zijn naar een rustiger levensritme. Ze willen meer van het leven genieten door half-time te gaan werken. Let wel een half-time job in Tokyo is een werkdag van 9 uur 's morgens tot 6 uur 's avonds ;-), een full time job in Tokyo betekent van 9 uur des morgens tot 9 uur des avonds arbeiten.

Het rongo hostel is een bijzonder kleurrijk jeugdhotel dat tergelijkertijd ook een art gallery en zijn eigen radiostation heeft. Je kan zelf DJ spelen als je wilt en de inwoners van Karamea kunnen meeluisteren. Een verblijf in Rongo brengt je op Karamea time, een levensritme dat we in Europa niet meer gewoon zijn.

Wat 's avonds vooral opvalt is de rust die er in de lucht hangt. En als je op het strand wandelt kan je een tiental km of meer wandelen zonder een mens tegen te komen.

Tot de belangrijkste bijzienswaardigheden in de omgeving behoort een grottenstelsel, met bijenkorf grotten en overwelfde rivieren. Als je door de bossen wandelt word je overweldigd door de groene kleuren van de varens en mossen. De varens lijken hier trouwens op palmbomen die boven het bos uitsteken met hun parasolachtige vormgeving.

Dubbele Nelson

Hevige stormwind, regen en een ferry dat waren de ingrediënten voor de boottocht over de Cook Strait van Wellington naar Picton. Picton ligt op het Zuidereiland in de Marlborough Sounds, de Sounds zijn bergruggen waarvan de dalen zijn overstroomd aan het eind van de ijstijd.

Van Picton, een klein havenstadje, passeren we onderweg de Wairau Valley. De valley is de belangrijkste wijnstreek van Nieuw-Zeeland (enkele bekende wijnhuizen zijn Cloudy Bay, Soneleigh Vineyars en Hunters Wines)

Nelson is de bestemming voor vandaag. Het is een mild bruisend stadje met een zonnig klimaat.
Nelson is vernoemd naar de admiraal Nelson, die tijdens de Zeeslag bij Trafalgar de Spaans-Franse vloot versloeg, wat serieuze gevolgen had voor de wereldgeschiedenis. Hierdoor konden de Britten, en niet de Fransen, een wereldrijk uitbouwen.

Van de wereldgeschiedenis terug naar Hermanski's levenswandel, is slechts een kleine stap ;-).In jeugdhotel Paradiso maakte Yu-Wei uit Taiwan Hermanski diets dat de Chinese keuken uit vier grote stromingen bestaat. Waarvan de spicey variant haar voorkeur had. Verder kwam Hermanski te weten dat Tom in het Chinees met 2 sierlijke karakters gekalligrafeerd wordt. Waarvan het eerste karakter in het Chinese woordenboek :"Soup" oftewel "Hot Spring" als betekenis heeft. Het mag duidelijk zijn dat Hermanski prefereert om als Mister Hot Spring aangesproken te worden ... Mr Soup zet hij liever niet op het menu ;-)

Dagje Wellington

Wat potentieel een zonovergoten dag had kunnen worden, werd een bewolkt dagje Wellington met hevige windvlagen. Hermanski liet het niet aan zijn hart komen en vertrok op ontdekkingstocht.


De veelal houten huizen van Wellington zijn op artistieke wijze tegen de talrijke hellingen gebouwd, alle wetten van de zwaartekracht tartend. Als je die heuvels opklimt, heb je een mooi zicht op Wellingtons' natuurlijke haven, de Tasmaanse zee en de stad zelf.



Het stadscentrum is redelijk compact en gezellig ... Cuba Street is een aanrader met trendy restaurantjes en enkele designer boutiques.


Hermanski op de top van Mount Victoria, met op de achtergrond de hoofdstad van Nieuw-Zeeland.


Om af te sluiten een eigenaardig fenomeen : 'de blootvoets kiwi'. Het is nog geen rage, maar toch kom ik hier iedere dag wel 1 Nieuw-Zeelander tegen die op blote voeten door de straten loopt. Het hoe en waarom daar is Hermanski nog niet achtergekomen ... Is het vergeetachtigheid of toch gewoon mode in bepaalde kringen ?

Auckland-Wellington

Met de bus van Auckland naar Wellington, dat duurt 11 uur ... onderweg zie je veel schapen en koeien in de heuvelachtige groene weiden grazen. Het wordt tijd dat McDonalds eens een Kangeroeburger op de markt brengt ... want zeg nu zelf ... een 'kudde' huppelende Kangeroes is visueel toch veel aantrekkelijker dan al die statische koeien ;-)

Lake Taupo, een vulkaanmeer, sprak Hermanski meer aan dan de koeienweiden. Een ander hoogtepunt was het Tongariro Nationaal Park, het tweede oudste nationale park ter wereld (na Yosemite Park in de USA ). Tongariro heeft actieve vulkanen met name de Ruapehu (2,797 m), Ngauruhoe (2291 m), en Tongariro (1978 m)! Ik heb geen foto van het park maar stel u een woest en duister 'Lord of the Rings' landschap voor met laaghangende wolken en besneeuwde vulkaantoppen. De Ruapehu is één van de actiefste vulkanen ter wereld en barstte in september 2007 nog uit.

Na de vulkanen volgden nog enkele mooie rollende heuvellandschappen. Om 7 uur 's avonds reden we onder een stralende hemel de hoofdstad van Nieuw-Zeeland, Wellington, binnen.

Gelukkig Nieuwjaar !

Beste wensen voor 2008 ! Druk op play om 'New Year in Auckland' te herbeleven ...

One Tree Hill

Op driewerf afstand van het centrum van Auckland ligt One Tree Hill (of Maungakiekie in Maori). One Tree Hill is een 182m hoge vulkaankegel met een verhaal. Zoals de naam al suggereert, betreft het hier : een heuvel met boom. Wel die boom, die staat er dus niet meer ... Vandaar dat de Aucklanders de heuvel nu soms ook spottend 'No Tree Hill' noemen.

Het verhaal begint ergens in 1852 wanneer een kolonist de pohutukawa boom die op de top stond omhakte, volgens de ene uit puur vandalisme, volgens de andere om brandhout te verkrijgen ;-). In de jaren die volgden, werden er nieuwe bomen geplant en soms werden er daar weer een paar van omgehakt.

In het begin van de jaren 90 stond er uiteindelijk nog één niet-inheemse Monterey den op de top, die in 1994 door een Maori-krijger bewerkt werd met een kettingzaag (vanwege het niet-inheemse karakter ?). De boom bleef staan, maar in 2000 was zijn toestand zo onstabiel geworden dat men besliste om hem neer te halen.

Vandaag de dag staat er alleen nog een obelisk op de top, ter ere van ene sir John Logan Campbell, stichter van het moderne Auckland.

Maar er is meer ... naast het verhaal is er ook de song ! Op het Joshua Tree album van de Ierse rockgroep U2 vindt u 'One Tree Hill' ook terug ... De song is net als het album opgedragen aan Greg Carroll, een Maorische Nieuw-Zeelander en roadie van U2, die in 1986 verongelukte in Dublin.

I'll see you again

When the stars fall from the sky

And the moon has turned red

Over One Tree Hill ...